ANDREJ ROEBLJOV tweede deel
DE OVERVAL Het jaar 1408.
Ze komen er aan ! Vorst ! De Tataren kom er aan !
Verzamel iedereen ! Hoor je, Kosoj ?
Hé, vorst !
Is dit jouw doorwaadbare plaats ?
Door de regens is alles ondergelopen.
Je moet verder ! Rijd maar achter ons aan !
Wij wilden al weggaan. We hebben gisteren op je gewacht.
We liepen tegen 'n kleine stad aan. Ik wilde er omheen rijden, maar
ik kon me niet inhouden. Vergeef me, dat ik te laat ben.
Laat maar zitten, laten we gaan ! Meer naar links, 't hier ondiep.
Wil je niet bedriegen ?
Dat moet je niet doen. Er is niemand in Vladimir.
De grootvorst is naar Litauwen gegaan.
Achter dat dennenbos daar is de stad.
Ze zeggen dat de grootvorst 'n opgroeiende zoon heeft,
en jij hebt plannen om de troon te bestijgen.
Dat zullen we nog wel zien.
Ik zie dat je erg graag op de troon wilt. Kan ik begrijpen.
Waar ga je heen ?
Meer naar links, was 'r gezegd !
Houd vast !
Niet achterblijven, vorst !
Je houdt veel van je broer.
Dat is blijkbaar ons lot.
Wanneer hebben we ons voor 't laatst verzoend ?
Ik heb me niet verzoend.
De metropoliet had bevolen bij God te zweren,
dat we in vrede en harmonie zouden leven.
De grootvorst komt er aan.
De kleine broer is gekomen.
Mooi is Vladimir ! Hé, vorst ?
't Is geen kleine stad.
Laten we gaan !
Niet achterblijven ! Vaska, hond, ik sla je lam !
Niet achterblijven bij de vorst !
Naar voren ! Naar de poort !
Tataren !
Rennen !
Houd 'm vast, Foma ! Ik zal 'm zo...
Broeders, wat doen jullie nou ? We zijn toch Russen, en ik ook...
Ik zal je 'n lesje leren, Vladimirse schoft die je bent !
Vang 'm ! Grijp 'm !
Rammenkop die je bent ! Ren alles af !
Ben je soms doof ? Alles afrennen !
Waar zijn we terechtgekomen ? Er is niemand.
Iedereen is op de vlucht geslagen.
Je teefje is flink gegroeid. Ze is me vergeten, ze herkende me niet.
M'n lieve, m'n beste, laat me gaan !
Laat me gaan !
Wat denk je, vorst...
Vind je 't niet jammer van de kathedraal ?
Ach, verdomme ! Dieventuig !
Schoften, smeerlappen !
Luister, vorst, wat ligt daar voor vrouw ?
Dat is geen vrouw. Dat is de Maagd Maria.
De geboorte van Christus.
En wie is dat in de kribbe ?
Christus, haar zoon.
Wat voor maagd is ze dan, als ze 'n zoon heeft ?
Hoewel, bij jullie in Rusland gebeuren er wel gekkere dingen.
Interessant !
't Doet pijn ! Lieve help, au !
Ik brand ! Au !
Wat 'n onheil ! Ik weet niet waar 't goud is.
Ze hebben denk ik alles gestolen, die Tataren van jullie waarschijnlijk.
't Zijn immers een en al dieven bij jullie.
Ik zou je eigen mensen maar 'n's vragen. Je eigen mensen.
- Dat was 't ? - De waarheid is nog niet gezegd.
Wacht, ik zal nog iets zeggen...
Kijk 'n's, hoe een Rus, 'n rechtgelovige,
'n onschuldige door dieventuig wordt gekweld.
Kijk, Judas, Tatarensmoel !
Je kletst, ik ben 'n Rus !
Ik heb je herkend. Je lijkt op je broer.
Je hebt Rusland verraden ! Ik heb je herkend !
Au !
Ik zeg 't niet...
Onthoud wat ik zeg, geen enkele Tataar zal 'n been op
Russische bodem zetten.
Ik zweer 't bij de Here God, dat dat niet zal gebeuren !
Ik kus 't Kruis... Geef 'n orthodox Kruis !
Zo meteen krijg je je kruis.
Als je gezondigd hebt, zal de Heer ons vergeven.
Hij is genadig, Hij zal ons vergeven !
Heer, U zult toch me werkelijk vergeven ?
En jullie zullen allemaal koken in hete teer !
Jullie zullen weggaan en wij zullen alles weer opbouwen.
Jullie darmen zullen in de hel uit jullie buik gaan hangen.
Here... wat doen jullie nou ?
Waarom ?
Tuig !
Feofan, je bent toch gestorven ?
Ik heb van je gedroomd;
'k zag hoe je met je hoofd naar beneden uit 't raam hing
en kijkt en een waarschuwende vinger naar me uitsteekt.
En ik lig op 't zadel dwars over 'n paard heen en twee leden
van de Gouden Horde draaien m'n hoofd in 't rond.
En jij kijkt en tikt met je vinger op 't raam.
- En ik roep naar je... - Wat roep je ?
Luister, wat gebeurt 'r toch ?
Er werd gemoord, verkracht,
samen met de Tataren plunderen ze kerken leeg...
En jij had me toch gezegd...
Alleen ben ik er nu slechter aan toe dan jij.
Jij bent al gestorven, maar ik...
Gestorven, en wat dan nog ?
Daar heb ik 't niet over ! M'n halve leven ben ik blind geweest !
M'n halve leven als die...
Ik heb voor hen, voor de mensen, dagen en nachten lang heb ik...
Maar dit zijn geen mensen.
Je had toen gelijk.
Je had gelijk.
Ik heb toen zoveel gezegd...
Je vergist je nu, zoals ik me destijds vergiste.
Hebben we dan niet een geloof ?
Hetzelfde land, hetzelfde bloed ?
Een Tataar heeft zelfs geglimlacht.
Tja...
Hij riep: "Jullie knagen elkaar ook zonder ons de strot door."
Wat 'n schande !
Ze hebben iedereen afgemaakt.
M'n Serjoga ook.
Ik heb 'm op zo'n dag gevonden...
Alleen zij is overgebleven
- 't Is tijd voor me om weg te gaan. - Wacht nog...
Alsjeblieft, ga niet weg !
Vind je 't soms niet prettig met me te praten ? Of saai ? Ik ben wel stil.
Laten we gaan zitten en wat praten, ik zal je vertellen...
Ik weet ook zo alles al.
Ik zal nooit meer schilderen.
- Waarom ? - Niemand heeft 't nodig.
Moet je nagaan, de iconostase hebben ze in brand gestoken !
Weet je wel hoe vaak mijn werk is verbrand ?
In Pskov, in Novgorod, in Galitsj...
Je neemt 'n grote zonde op je.
Ik heb je 't belangrijkste nog niet verteld.
Ik heb iemand vermoord.
'n Rus.
Toen ik zag, hoe hij haar meesleepte...
Kijk 'n's... Moet je nou naar 'r kijken !
Voor onze zonden en ons kwaad heeft Hij 'n menselijke gestalte aangenomen.
Als je je met 't kwaad inlaat, doe je 'n aanslag op 't menselijk vlees.
God vergeeft wel, maar jezelf moet je niet vergeven.
En zo moet je leven... tussen Zijn grote genade
en zelfveroordeling.
En wat je zonde betreft... Hoe staat 't in de Schrift ?
"Leert goed te doen, zoekt de waarheid,
redt de verdrukte, bescherm de wees.
Komt dan en ik zal oordelen, zei de Heer.
Als uw zonden dieprood zijn,
ik zal u witter maken dan sneeuw..."
Dat ben ik niet vergeten, daaraan denk ik !
Misschien heb jij 't dan ook iets minder zwaar.
Ik weet, dat de Heer genadig is en zal vergeven.
Ik zal de Heer God een zwijggelofte doen, ik zal zwijgen.
Met de mensen heb ik niets meer om over te praten.
Heb ik dat goed bedacht ?
Ik heb 't recht niet jou raad te geven. Dat mag ik niet doen.
Ben je dan niet in de Hemel gekomen ?
O Heer...
Daar is 't helemaal niet zo, als jullie hier denken.
't Dierbare Rusland ondergaat alles lijdzaam.
Alles verdraagt het.
Zal dat nog lang zo doorgaan ?
Ik weet 't niet. Voor altijd, waarschijnlijk.
Wat is dit toch mooi allemaal !
't Sneeuwt...
Er is niets erger, dan
wanneer 't sneeuwt in de kerk, nietwaar ?
HET ZWIJGEN Het jaar 1412.
De appels zijn allemaal rot.
Ik loop al jaren op de aarde rond, maar zó'n honger heb ik nooit gezien.
We sterven zachtjesaan uit, vergeef me, Heer.
In de hele streek is niemand meer overgebleven.
De dorpen zijn leeg.
Die uit Chotjkov zijn allemaal weggetrokken.
Die uit Semjonovka zijn ook allemaal gestorven.
Er is niemand in Semjonovka, 'k ben er vanochtend doorheen gelopen.
In Vladimir hebben ze 't derde jaar 'n misoogst.
Iedereen is weggetrokken.
En wie leeft, vangt ratten.
Wat fluister je ?
Ik ben verkleumd, ik heb in 't meer overnacht.
Hoe dat zo ?
De wolven kwamen me te dicht op de hielen en ben voor ze 't meer
ingevlucht. Ik stond daar en bad God dat ze niet zouden springen.
Zo heb ik gestaan tot 't licht werd. Toen ik eruit kwam,
was ik helemaal verstijfd. Ik moet minstens 'n week bijkomen.
- Uit Vladimir ? - Daar woonde ik.
Daar loopt nog iemand uit Vladimir.
Sinds Vladimir spreekt hij niet.
Hij heeft 'n zwijggelofte gedaan.
Hij heeft gezondigd en heeft berouw.
Uit Vladimir heeft-ie 'n krankzin- nige meegenomen, ze is doof.
En samen zwijgen ze.
Hij heeft 'r voor z'n eigen schande meegenomen,
om z'n zonde steeds voor zich te hebben.
Dat is echte heiligheid !
En 't artel van Andrej ?
Helemaal uit elkaar gevallen.
Sommigen zijn door de Tataren te grazen genomen,
de anderen zijn alle kanten op gegaan.
Leeft Danila nog ?
Over hem zeggen ze verschillende dingen.
Of hij zou naar 't noorden zijn ge- gaan, of hij zou zijn gestorven.
Heeft-ie z'n vak helemaal in de steek gelaten ?
't Is Kirill toch niet ?
Kirill ? Ben jij het ?
Dit is Methodius, werkelijk waar ! Nu heeft-ie de Tataren losgelaten.
Wat is 't naar smerig vlees te eten !
Jaag me niet weg, vladyka, om Gods wil ! Er is geen gerechtigheid meer !
Ik kan niet langer zondigen, dag in, dag uit.
Maar in de wereld kan 't niet anders !
Aanvaard mijn berouw, vader ! Ik zal uw voeten kussen !
Je kon ook vroeger al goed praten. Je krijgt mij niet murw.
Ach, vader, als je 'n's wist,
hoeveel leed ik heb ondergaan, hoeveel kwaad ik heb geduld,
dan zou je me vergeven, en ik zal mezelf nooit vergeven.
Je hebt niet voor mij schuld, je bent voor de Heer schuldig.
Blijf maar ! En als beproeving voor je zonden
zul je de Heilige Schrift 15 keer overschrijven.
Je krijt de cel van de overleden vader Nikodim.
Dank U, Heer ! Ik dank jullie, broeders !
Wat goed !
Dank je, dierbare vader !
'n Goede Rus, eet paardenvlees.
Als je wilt, zullen we naar de Orde gaan. Dan word je m'n vrouw.
Ik heb zeven vrouwen, maar een Russische vrouw heb ik niet.
Iedere dag zal je paardenvlees eten,
merriemelk drinken, je zult geld in je haren dragen.
Buig je hoofd !
'n Tataar heeft nooit 'n Russische vrouw die vuil is.
Ga met ons mee, meisje !
Laten we gaan ! Geef je hand !
Hoor 'n's, Andrej !
Heb je me dan niet herkend ?
Wees niet verdrietig, ze rijden je wat rond en laten je gaan.
Ze zullen 'n onnozele toch wel met rust laten, anders zondigen ze !
DE KLOK Het jaar 1423.
Is dit 't huis van Nikola de klokkengieter ?
Ja, dit huis.
- Is-ie jouw vader ? - Ja.
- Roep hem 'n's ! - Hij is 'r niet.
Waar is-ie dan ?
Hij is overleden.
De pest heeft ze allemaal meegenomen: moeder, m'n zusje en m'n vader ook.
En is 't huis van Gavrila de klokkengieter hier dichtbij ?
Gavrila is ook overleden. En de meestergieter Kassian ook.
Ivasjka hebben de Tataren meegeno- men. Alleen Fjodor is overgebleven.
Gaan jullie maar naar hem toe, maar jullie moeten je wel haasten.
Want hij ligt al, knort al en doet z'n ogen niet meer open.
Hij kan elk moment doodgaan.
Ik kan iet meer ! Waar moeten we nu nog zoeken ?
- We moeten naar huis teruggaan. - Zeg, sta 'n's op !
Jij bent ook 'n mooie ! Naar huis !
't Is zo ver gekomen, dat er niemand is om klokken te gieten.
Neem mij mee !
Ik zal 'n klok voor jullie gieten !
Ben je soms helemaal gek ?
Neem me mee naar de vorst ! Ik zal 't heel goed doen !
Verder vinden jullie niemand, iedereen is doodgegaan.
Jullie vinden niemand beter dan ik !
- Maak dat je wegkomt ! - Goed dan ! Da's jullie probleem !
Ik ken 't geheim van 't klokken- gieten !
Ik weet 't, maar ik zeg 't niet !
M'n vader kende 't geheim van de koperlegering voor klokken.
Op z'n sterfbed heeft-ie me 't verteld.
Verder weet geen mens 't ! Allen ik weet 't ! Ik !
M'n vader stierf en gaf mij 't geheim...
- Nemen we de dienaar Gods mee ? - Wat kletst-ie nou ?
Wil je soms dat de grootvorst ons levend laat villen ?
- Hij liegt over dat geheim ! - Des ter erger voor hem, dan.
Kom hier !
Ga zitten !
- Hoe moet 't met 't huis ? - Ga zitten.
Nou, hebben we je omgepraat ?
Waar gaan we heen ? Wat zoeken we ? We kunnen dichtbij graven.
Gaan we hier graven ?
Hier kan 't ook, dichterbij de klok- kentoren zou handiger zijn,
want 't is te zwaar om zo'n eind mee te slepen...
Kan 't hier dan niet ? Hier zullen we ook graven.
Geef de contouren maar aan !
Zullen we samen gaan graven ?
Wij zijn geen gravers, maar klokken- gieters.
Wat moeten wij in de aarde te graven ?
Weet je, wat m'n vader me vlak voor z'n dood gezegd heeft ?
"Klokkengieters moeten samen het gietgat graven".
"Dat heb ik pas begrepen, " zei-ie, "toen ik al oud was."
Dat zei hij en toen stierf hij.
Ik weet niet, wat Nikola allemaal gezegd heeft, maar ik graaf niet.
Roep ons maar als je ons nodig hebt.
En, gevonden ?
Waarom zou je 'm zoeken ? Hier is-ie.
Is dit 't ?
Nee, dit is de goede leem niet.
- We hebben deze altijd genomen. - Dan zijn jullie 'n stelletje ezels.
- Is 't echt slechte leem ? - Ja.
Gezien ? Laten we gaan.
We zullen zoeken, tot we 't gevonden hebben.
Hoor 's, Stepan, misschien moeten we dit allemaal niet doen ?
Natuurlijk niet. Kijk 's, wat voor leem we gezocht hebben,
hoeveel moeite we gedaan hebben, we hebben 'n nieuwe plaats gevonden...
Dat is niet de goede, begrijp je ?
Mooie boel. Augustus loopt af en wij hebben de goede leem nog steeds niet
Ik heb medelijden met je.
Ik heb zoveel jaar geleefd zonder jouw medelijden !
Laten we gaan, Boris, m'n beste !
Ik kan 't niet ! Ik weet gewoon, dat 't niet de goede leem is.
- En welke is dan "de goede" ? - Dat weet ik niet.
Zulke mensen heb ik niet nodig !
We kunnen ook wel zonder jou ! Zulke mensen heb ik niet nodig !
Andrejka !
Semjon !
Ik heb 'm gevonden !
Oom Pjotr ! Ik heb 't gevonden !
Leem ! Oom Semjon !
Hier is 't leem. Stepan !
Waar zijn jullie nou ?
- Boris ! - Wat ?
- Ingraven ? - Ik kom zo !
Ik kom er aan ! Waar is Nikolaj ?
Die is achter hout aangegaan.
't Hout had al hier moeten zijn ! Waarmee moet ik 't nu ondersteunen ?
- Hij is 's ochtends al weggegaan. - Dan is-ie 'n rund, die Nikolaj !
Wat sta je te staan ? Werken !
- De kooplieden gaan niet akkoord - Hoezo niet akkoord ?
Er is drie keer zo veel voor gevraagd. Ze zeggen, zo'n touw is nog goedkoop.
- Moet ik 't voor die prijs kopen ? - Koop 't maar !
De vorst slaatje kop van je romp ! We maken 'm immers failliet.
Nu kan 't me niets meer schelen.
Ga weg, vader, ze doen je hier nog iets.
Zonder mij niet ingraven.
Boris !
Ik kom er aan !
Wat is er nou ?
De vorm houdt 't niet, hij moet nog omvlochten worden.
't Is tijd 'm met leem in te smeren, en jullie karkas is nog niet klaar.
Hij moet nog worden verstevigd, maar de twijgen zijn al op.
Maak 't gat dicht, zodat we tegen de avond kunnen gaan branden.
Als de vorm niet verstevigd wordt, houdt-ie 't koper niet en barst-ie.
En als we 't niet redden met branden voor de eerste sneeuw ?
Dan zal ik gegeseld worden, niet jullie.
Hier zal de vorm 't niet houden.
Maak de vorm dicht !
Horen jullie of niet ?
Dat ga ik niet doen.
Dan niet, donder dan maar op. Andrejka, maak maar af.
Hij zal 't ook niet doen.
- Zul je 'm dichtmaken ? - De vorm zal 't niet houden !
Hij moet nog meer omvlochten worden.
Zul je naar me luisteren ? Wie is hier de baas ?
Hij moet met nog 'n laag worden bedekt.
- Fjodor ! - Hier ben ik.
Deze hier geselen. Nee, die niet. Deze hier.
Hij weigert te werken, volgt mijn orders niet op.
Ik zal jullie nog laten zien, wie hier de baas is !
Je vader klaagde nooit zo over ons.
Over m'n vader gesproken... In zijn naam worden jullie nu ook gegeseld.
Dichten !
- Maak 't maar zonder mij af ! - We wachten op je !
Graaf 'm maar in zonder mij.
Ga maar wat slapen.
Nou, wat kijk je nou ?
Heb je je tong ingeslikt ? Of ben je doof geworden ?
Heb je 'r spijt van ?
Ga 'm maar troosten.
Daar ben je ook 'n monnik voor.
Boris, wakker worden !
Ik ben met branden begonnen.
Waarom zonder mij ?
Ik had toch gezegd, dat ik wakker gemaakt moest worden !
Ik maak wel uit wanneer !
Pjotr, 'r zijn mensen van de vorst gekomen en vragen naar jou !
Dat is waar 't heet is !
Mensen, wat 'n hitte !
Genoeg. Genoeg zo.
Te weinig zilver. Zeg tegen de vorst dat-ie niet moet beknibbelen.
De grootvorst beknibbelt nooit.
Ik weet niets, er is nog ruim acht kilo nodig.
Wat maakt 't uit...
Wie kent 't geheim van de koper- legering voor klokken, jij of ik ?
Geef aan de vorst door dat-ie niet moet beknibbelen. Nog acht kilo.
Ik kost de vorst nu heel wat zilver.
Maar de klok zal geen geluid geven.
Ik heb 'm herkend !
Geef 'm op z'n donder ! Iedereen moet 'm slaan !
Geef de monnik ervan langs !
Wat stortje je op mensen ?
Je hebt 'm verward met iemand anders, en meteen vlieg je op 'm af !
Ik heb niets door elkaar gehaald, ik heb 'm echt herkend.
Ik was zo knap, had 'n mooie huid... Nu ben ik ook niets meer.
Door hem heb ik tien jaar in 'n kuil gezeten !
M'n halve tong hebben ze uitgesneden !
Laat me los !
Laten jullie me los !
Ik sla 'm tot moes !
Hij is onschuldig, hij heeft niemand verkocht,
hier hebben jullie 't heilige Kruis !
Here, wat voor straf is dit ?
Ik word geslagen, hij wordt geen haar gekrenkt !
Sta op ! Sta op ! Sta nou op...
Sta nou op, vooruit... Je bent zwaar.
De nar van de vorst is dood.
Ze hadden me gevraagd nar te worden, maar wat kan mij de vorst ?
Laat mij maar hout draaien.
En hem hier heb ik herkend.
Ik heb 'm herkend ! Hij heeft me verkocht.
Geef 'm iets te drinken.
Anders gaat-ie misschien weer tekeer.
Sleep 'm maar weg.
Neem 's een monster !
Ga naar de derde oven !
Zullen nog hout in de derde oven doen ? Je laat de oven afkoelen !
Maak je arm nat !
Wat sta je te staan ? Aan 't werk ! Leg 'r nog hout bij !
Sneller !
Moet er in de tweede oven ook nog hout bij ?
Gooi 'r nog maar bij ! Vooruit !
Doe 'r nog wat bij in de tweede oven !
- Waar is Boris ? - Hij is naar de gieterij gegaan.
De tweede en derde oven zijn gereed !
De eerste zal snel gereed zijn.
Ga maar, ze zijn allemaal gereed !
Doe open !
Alles is klaar. Zullen we dan maar beginnen ?
Vooruit !
Gieten ! Vooruit !
't Loopt erin ! Boris ! 't Loopt erin !
Kijk 'n's, 't loopt erin.
O Heer ! Help me ! Help me er doorheen !
't Zal me 'n dagje worden, morgen !
Nu zou 't niet gek wat te slapen...
- Boris, zullen we maar gaan ? - Ik kom zo...
Ik hé...
't Is zo gelopen, Andrej...
Ik heb 'r lang over gedacht en heb besloten je 't te zeggen.
Je weet zelf hoe jaloers ik op je was...
Ik was zo afgunstig, dat alles binnenin me vergiftigd werd.
Ik hield 't niet meer uit en ging weg. Werkelijk, vanwege jou ging ik weg.
En toen ik hoorde, dat je 't schilderen er aan gegeven had,
werd ik weer rustig en later vergat ik 't.
Als ik maar de Heilige Schrift over weet te schrijven voor m'n dood.
De igumen is hard, hij heeft me 'n zware boetedoening opgelegd.
Zo te zien zal ik 't nu wel niet meer redden.
Wat toon ik eigenlijk berouw ? Tegen- over jou hoef ik me niet te berouwen !
Je bent ook zelf 'n grote zondaar, nog meer dan ik !
Ik ? Ik ben 'n nietige worm, dat is zo duidelijk als 't maar kan.
En jij dan ?
Voor welke heilige zaken heb jij je talent van God gekregen ?
En wat is jouw verdienste dan ? Here, daar heb ik 't niet over...
Ik weet, dat Nikon 'n derde bode naar je gestuurd heeft en je
overreedde om 't Drieëenheids- klooster te komen beschilderen,
en jij wilde er zelfs niet over praten.
Ik zal niet liegen, in mijn voze ziel, in de diepte van m'n ziel
voelde ik toen 'n kleine vreugde opkomen.
En nu loopt m'n leven ten einde,
m'n ziel vraagt om rust.
Nikon geeft niets om jouw leven. Hij nodigt je later weer uit, om
z'n macht met jouw talent te versterken en te roemen.
Laat Nikon nou maar. Luister 's naar me.
Ga naar 't Drie-eenheidklooster en schilder, schilder !
Dat is 'n vreselijke zonde, de vonk Gods af te wijzen.
Als Feofan nog leefde, had hij je hetzelfde gezegd.
Kijk 's naar me, kijk 's naar iemand zonder talent !
Waarom denk je dat ik teruggekomen ben ? Omwille 'n stuk brood ben
ik teruggekomen, om rustig m'n laatste dagen te kunnen slijten.
Ik zal gauw sterven en er zal na mij niets overblijven.
Jij hebt anders ook niet zo lang meer te gaan.
Wil je je talent soms meenemen in je graf ?
Wat zwijg je ? Zeg tenminste iets !
De potsenmaker... toen... heb ik...
Vervloek me, zeg alleen iets, Andrej !
- Hier kan 't afbreken. - Zeg zoiets nou maar niet !
Trap 't einde maar plat.
Je had 't niet met 'n knoop moeten vastbinden, maar met ijzer versterken.
En ik zei tegen Boriska...
Nou ? Wat ?
O, ja...
Nou, dan gaan we maar.
Iedereen weg !
- Hoe is 't bij jullie ? - Alles is klaar !
Iedereen snel naar boven !
- Is iedereen zo ver ? - Iedereen !
Ga 'r maar naartoe ! Ga maar !
Haal de touwen weg ! Verwar de uiteinden niet !
Vooruit, zwaai !
Zwaai met je arm !
Vooruit !
- Kijk 's, wie is dat ? - De grootvorst.
- En wie is 'r bij hem ? - Buitenlanders.
't Is me 't dagje wel, mensen kinderen !
Verrek, de vorst rijdt met 'n buitenlandse gezant.
Redden we 't niet op tijd ? Waag 't 'n's, verduveld !
Deze klok wordt gezegend en gewijd door besprenkeling
met dit heilige water.
In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.
Deze klok wordt gezegend en gewijd door besprenkeling
met dit heilige water.
In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.
Deze klok wordt gezegend en gewijd door besprenkeling
met dit heilige water.
In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.
Zulke mensen besturen bij mij alles !
Waar ga je heen ? Kom...
Vooruit, vooruit, 'n knuppel !
Nou, moet ik je helpen of zwaai je 'm zelf ?
Laat maar.
M'n vader, die ouwe kerel, heeft me 't geheim helemaal niet verteld.
Hij stierf en gaf 't niet door. In 't graf meegenomen, de vrek.
En zie je nou, hoe 't afgelopen is ? Goed ! Wat heb je nou ?
We moeten maar samen op weg gaan.
Jij zult klokken gieten, ik zal iconen schilderen.
Laten we samen naar 't Drieëenheids- klooster gaan. Laten we samen gaan.
't Is zo'n vreugde voor de mensen, hij heeft voor zo veel blijdschap
gezorgd en dan moet-ie huilen.
Nou, zo is 't wel genoeg.
Wat is 'r nou met je...
Zo is 't genoeg, hou nou maar op...
Rustig nou maar.
't Is nou wel genoeg zo...
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : veverica www.ondertitels.nl